Valentynsdag

Ek verstaan Valentynsdag is vernoem na ’n priester uit die derde eeu, ene Valentinius, wat die keiser se dekreet dat jongmense nie getrou mag word nie, verontagsaam het. Die jongmanne moes eerder in die keiser se leër dien as om te trou, was glo die rede. Die stomme Valentinius het met sy lewe geboet omdat hy voortgegaan het om jong paartjies te trou. Daarom is die dag waarop die liefde gevier word, na hom vernoem.

As ek die storie so bekyk, lyk dit mos vir my Valentynsdag se oorsprong lê by die viering van liefde wat tot die huwelik lei. Vandag nog vier huweliksmaats, verloofdes en verliefdes die liefde op Valentynsdag. Ongelukkig het die moderne kultuur sodanig verword dat liefde en die huwelik nie noodwendig meer iets met mekaar te doen het nie. Daar is selfs teoloë wat dit bepleit dat ons ruimer oor seksuele verhoudings moet dink en nie moet vassteek by die idee dat ’n liefdesband noodwendig in ’n huwelik uitgeleef moet word nie. Daar is ook ander legitieme gestaltes van liefdesverhoudings waarby die seksuele ingesluit is, sê hulle. Saamwoonverhoudings is een daarvan. Dit het so algemeen geword dat die stigma daaromheen lankal weg is, en die kerk moet bykom, is die redenasie.

Ek weet daar is situasies wat só ’n saamwoonverhouding, kom ek sê maar, regverdig. Ek het ’n lidmaat gehad wat die weduwee van ’n Italianer was. Laat in haar lewe het sy weer ’n liefde gekry, maar hy was arm, en hulle kon nie trou nie, want dan sou sy haar Italiaanse pensioen verbeur. Toe woon hulle saam. Ek het simpatie met hulle gehad, hoewel ek ander keuses as sy sou maak. Sy wou nie eers hê dat ek hulle stilletjies trou sonder om die huwelik by Binnelandse Sake te registreer nie. Sy was net te bang dit stel haar pensioen in gevaar.

’n Mens sou baie ander verskonings ook kon uitdink om ware liefde en die huwelik van mekaar los te maak, maar, om Jesus se woorde in Matteus 19:8 aan te haal, “van die begin af was dit nie so nie.” God het vir ons die gawe van die liefde, die seksuele liefde, gegee om binne die veilige ruimte van die huwelik te geniet. Lees gerus Jesus se standpunt oor die huwelik in Matteus 19:1-9.

So vandag is dit Valentynsdag, en ons as gelowiges vier dit ook. Ons vier dit wel anders as die wêreld.Dis ook reg so. Ons lewe tog volgens ander norme as die kultuur van ons dag. Ons vier die liefde wat onlosmaaklik deel is van huweliksliefde. Getroudes vier die dag met verrukking en dankbaarheid omdat hulle geseën is met ’n huweliksmaat wat langs hulle staan. Verloofdes vier dit terwyl hulle uitsien na die dag wanneer hulle kan trou en hulle liefde oorgaan na ’n nuwe fase. En verliefdes vier dit met hoop, dat die kiem van ware liefde uit hulle verhouding sal ontwikkel.

Ek dink dit is tyd dat ons as gelowiges ware liefde terugsit waar dit hoort: binne die huwelik. En dat ons alles in die stryd werp om ons en ander se huwelike in stand te hou. Dit is nie net die ware Valentyns-idee nie. Dit is hoe God dit van die begin af bedoel het.

Gelukkige Valentynsdag! Geniet die lewe met die man of vrou wat jy liefhet, soos die Prediker ons in Prediker 9:9 aanraai. God gun dit vir jou.




Tien Kanaänitiese spioene weer vas

AVANIS. – Die tien Kanaänitiese mans wat enkele maande gelede op aanklag van spioenasie in hegtenis geneem is, is vanoggend hier vir die tweede keer gevang, slegs enkele ure nadat hulle in die stad aangekom het. Die klag is hierdie keer diefstal.

Die “jongste broer”, Benjamin, vir wie hulle gaan haal het om hulle onskuld te bewys, het die GVE-hoof, Safenat-Paneag, se silwer beker gesteel. Dit het ondertussen ook aan die lig gekom dat hulle nooit vir hulle graan betaal het nie – nie met hulle eerste besoek nie, en ook nie vir hulle aankope gister nie.

Die diefstal is ontdek toe bediendes opgeruim het ná ’n banket wat Safenat-Paneag gehou het ter ere van die Kanaäniete. Hy wou hulle van sy goeie guns verseker ná die stief behandeling wat hulle op hulle vorige besoek gekry het. Toe is hulle van spioenasie verdink. Dit blyk egter nou dat Safenat-Paneag se aanvanklike vermoede nie ongegrond was nie.

Die aangeleentheid het ’n interessante wending geneem toe die tien “ouer broers” geweier het dat slegs die skuldige, Benjamin, gevang word en as slaaf in diens van die GVE-hoof agterbly. Hulle het daarop aangedring om saam met hulle jongste broer na Avanis terug te keer.

Die Kanaäniete sal waarskynlik more deur Safenat-Paneag self verhoor word. Een van die elf, Juda, het te kenne gegee dat hy hulle laak sal behartig.

 

KONING NEBUKADNESAR SIEK

BABEL. – ’n Woordvoerder van die paleis het bekend gemaak dat koning Nebukadnesar ongesteld is. Al sy afsprake is onbepaald uitgestel.

Die woordvoerder wou nie bekend maak wat die aard van sy siekte is nie, wat die vermoede laat ontstaan dat dit vry ernstig kan wees. Allerlei gerugte wat daarop dui dat die siekte een of ander vorm van geestesversteuring kan wees, doen ook die rondte. ’n Paleisamptenaar wat om verstaanbare redes nie sy naam genoem wil hê nie, het gesê dat hy die koning gister in die paleistuin aangetref het. Die koning het op sy knieë gestaan en gras eet. ’n Ander amptenaar het weer laat in die nag iemand wat soos die koning lyk, onder die bome sien rondkruip. Sy het snaakse steungeluide gehoor, maar was te bang om verder ondersoek in te stel.

Die perssekretaris in die kantoor van Beltsasar, die hoof van die wysheidsleraars, het op navraag die gerug bevestig dat die koning ’n jaar gelede ’n droom gehad het waarin hy gewaarsku is dat ’n vreemde siekte hom kan oorval.

 


Soms is dit nodig dat God moet ingryp om ons van ons arrogansie te verlos. Want magslus en grootheidswaan is immers die oersaad vir die sonde. Was dít nie die lokaas wat Satan vir Eva uitgehou het in Eden nie? “… as julle van daardie boom eet … sal julle soos God wees (Gen. 3:5).

In hierdie wêreld is daar baie groot manne, manne met baie mag tot hulle beskikking. Dit was altyd so, en goed so. ’n Wêreld sonder gesagstrukture sal in chaos ontaard. Maar mag mag nooit sonder verantwoordelikheid uitgeoefen word nie.

’n Baie interessante (maar daarom nie minder tragies nie!) stukkie geskiedenis in hierdie verband is die rare siekte van Nebukadnesar. Nebukadnesar se ongelooflike mag het na sy kop toe gegaan. Die raad van Daniël aan hom is insiggewend: “Daarom, U Majesteit, luister na my raad: breek met u sonde en u ongeregtigheid, doen wat reg is en bewys barmhartigheid teenoor dié wat in nood is. Dan sal u voorspoed aanhou” (Dan. 4:27). Nebukadnesar se sonde was dat hy sy mag sonder deernis en barmhartigheid uitgeoefen het. Totdat God hom gestuit het.

Maar nie net die gemenes onder ons swig voor die versoeking van magsmisbruik nie; selfs die geloofsreuse uit die ou tyd was nie immuun teen die verleiding wat mag bring nie. Toe sy broers voor hom, die onderkoning van die magtige Egipte, buig, dink Josef: Nou het ek hulle in my mag. Destyds het hulle vir my gelag, maar nou sal ek hulle wys. Totdat God ingryp en hy tot sy skaamte moes ontdek: Juda is groter as ek, want hy dink aan pa Jakob se welstand, en ek net aan my eie kleinlike wraak. Watter hartroerende pleitrede lewer Juda nie in Gen. 44 nie!

Nie net maghebbers het gesag nie. Jy staan ook in ’n gesagsposisie teenoor ander. Gebruik dit tog met ootmoed!




Gebed by Psalm 57

Tere God,
sagte beskermer in tyd van nood,
deurbreek die duisternis van wanhoop
en gee aan ons, met al u mense,
die lied van vryheid en die jubeling van lof;
in Jesus Christus ons Here.

vertaal uit The Archbishops’ Council of the Church of England




Waar lê die waarheid?

Ek sit anderdag en blaai deur ’n Christelike glanstydskrif. Dis nie iets wat ek normaalweg doen nie. Dalk is dít die rede hoekom dit my so opval: al die glimlaggende gesigte en opskrifte met uitroeptekens. Toe ek die tydskrif ná ’n paar minute neersit, voel ek lus om te skree. Soos die onderwyseres wat nie ’n vrolike bytjie op die personeel kon hanteer nie. Toe brom sy: “For heaven’s sake, stop being so merry!”

Ek sit die tydskrif met ’n sug neer, bo-op die koerant, en daarin is presies die teenoorgestelde aan die orde. Die een berig ná die ander basuin dit uit: rampe en ellende, moord en korrupsie en wanbestuur. Later is ek lus om my kop iewers in ’n gat te druk en te skree: “Los my net uit!”

Terug voor my rekenaar maak ek facebook oop, net om te lees hoe ateïste en Christene mekaar aanvat oor wie nou kwansuis die waarheid perfek beet het. Dié debat gaan al vir jare aan, en die hartseer is dat niemand juis tot ander insigte gebring word deur die debat nie. Al wat uiteindelik gebeur, is dat dit in ’n moddergooiery en slegsêery ontaard.

Die lewe is nie eenvoudig nie

Ons lewe nou eenmaal in ’n wêreld van kontraste. In dié wêreld moet ons ons weg vind, ook wat geloof betref. En dis nie so eenvoudig soos party hipervroom facebookers dit wil voorstel nie. Jy kry mos die mense vir wie alles glashelder duidelik is, en dit gaan hulle verstand te bowe dat enige iemand van hom of haar kan verskil of enigsins anders na ’n saak kan kyk.

Die lewe is helaas nié so eenvoudig nie. Geloof is nie so eenvoudig nie. Geloof is per slot van rekening ’n saak van … gelóóf, nie aanskoue nie. Dit moet gegló word, nie bewys word nie. Om te stry oor wie reg is en wie verkeerd is, is werklik sinloos. Dis ’n vervlakking van ’n baie persoonlike en intieme proses waarmee elke gelowige van tyd tot tyd worstel. As jy nog nooit gewonder het oor God en of daar régtig ’n lewe na die dood is nie, is jy gelukkig, maar dit beteken ongelukkig dat jy waarskynlik nog nooit baie eerlik en diep oor dié dinge gedink het nie.

Ek weet nie of ek glo nie, maar ek weet in Wie ek glo, en Hy sal my nie los nie.

Ek sê nie ons kan nie met sekerhede leef nie. Natúúrlik het ons sekerhede. Ons leef immers met die Bybel en die troos van die Heilige Gees, wat ons telkens verras met nuwe beloftes, nuwe hoop, nuwe insig. Maar dis ’n ander soort sekerheid as dit wat die wetenskap jou bied. Dit bly gelóófsekerheid, waarop jy vertrou, maar wat jy nie kan bewys nie. Jy kan ook nie iemand anders tot insig dwing daarmee nie. Dis ’n sekerheid wat geanker is in ’n Persoon. Paul Althaus het hieroor gesê: “Ek weet nie of ek glo nie, maar ek weet in Wie ek glo, en Hy sal my nie los nie.” Dis ’n sekerheid wat berus op vertroue, op ’n verhouding. Dit werk nie met bewyse nie.

Beskeie

Daarom pas dit ons nie om vol bravade en meerderwaardigheid neer te sien op almal wat anders as ons dink en glo nie. Dit pas ons eerder om beskeie te wees, en diep dankbaar dat ons begenadig is om te kan glo, nie omdat ons sulke wonderlike mense is nie, maar omdat God in sy groot liefde ons voorgekeer het.

Die laaste twee aspekte van die vrug van die Gees wat Paulus in Galasiërs 5:22-23 beskryf, is nederigheid en selfbeheersing. In ’n wêreld vol kontraste en waar te veel mense daarop aanspraak maak dat húlle kwansuis presies die waarheid beet het, sal hierdie twee aspekte van Geesvervuldheid ons help om met minsaamheid getuies te wees van die hoop wat in ons leef (vgl 1 Petrus 3:15-16).

Mag jy daagliks jou weg agter die Waarheid aan vind, al is dit soms strompelend (hoe dan ook anders?). En steeds bly glo dat dit – Hý – die enigste Weg is.




Tien in hegtenis op spioenasieaanklag

AVANIS. – Die hoof van die GVE, Safenat-Paneag, het bekend gemaak dat hy eergister tien Kanaänitiese mans by die hoofgraansilo hier in hegtenis laat neem het op ’n aanklag van spioenasie.
Na bewering het hulle Egipte kom verken met die oog op ’n aanval later vanjaar. Hulle het glo veral belang gestel in die groot graanvoorraad. Dit is bekend dat die hongersnood in Kanaän in die jongste tyd ernstige afmetings begin aanneem.

Die mans ontken ten sterkste dat hulle spioene is. Hulle beweer dat hulle almal seuns van een pa is en dat hulle slegs kom graan koop het vir hulle familie. Hulle sê verder dat hulle nog ’n jonger broer het wat in Kanaän agtergebly het. Dié storie was egter ’n bietjie dun na Safenat-Paneag se sin, en hy het hulle summier in die tronk laat gooi. Hy het gesê een van die tien kan na hulle sogenaamde huis in Kanaän gaan om die jongste broer te gaan haal terwyl die ander nege in die tronk bly, maar van dié aanbod het hulle tot nog toe nie gebruik maak nie.

Die verhoor word môre hervat.

 

Magtige Babiloniese Ryk tuimel

BABEL. – Die eens magtige Babiloniese Ryk is daar nie meer nie. Dit het gisteraand tot ’n val gekom toe koning Belsasar in ’n sluipmoordaanslag omgekom het.

Die man wat hiervoor verantwoordelik was, is Darius die Mediër. Sy nuwe ryk sal bekend staan as die Ryk van Mediërs en Perse. Bitter min is tans oor dié twee en sestigjarige seun van Ahasveros bekend. Dat hy ’n administrateur van formaat is, is egter seker. Binne enkele ure nadat hy die troon bestyg het, het hy bekend gemaak dat hy die hele staatsadministrasie gaan verander. Hy het dit in die vooruitsig gestel dat hy honderd en twintig goewerneurs-generaal gaan aanstel, asook drie ministers.

Min mense sal kla oor die regrukplanne van die nuwe koning. Sy voorganger, Belsasar, was nie juis bekend vir sy sober administrasie nie. Dit was juis op een van sy uitspattige swelgpartye saam met sy duisend hoofamptenare dat hy vermoor is.

Intussen het ons verneem dat Belsasar enkele ure voor sy dood ’n bonatuurlike waarskuwing gekry het dat sy ryk gaan val, maar hy het hom klaarblyklik nie daaraan gesteur nie. Ooggetuies praat van ’n geheimsinnige hand wat op die muur van die banketsaal ’n onverstaanbare boodskap geskryf het. Ten einde raad is ene Daniël laat roep om die boodskap uit te lê. Daniël was vroeër ’n hoogaangeskrewe raadgewer en droomuitlêer van die groot koning Nebukadnesar, maar was nie in Belsasar se guns nie. Die boodskap het glo gelui dat Belsasar se dae getel is. Enkele ure later is hy vermoor.

  • Lees van dié drama in Dan. 5.

 


Om oor na te dink

Die wiel draai. Wat vandag onder is, sal nie noodwendig altyd onder bly nie. En natuurlik ook omgekeerd. Daarom het ons ’n spreekwoord wat lui: “Moenie sê: fonteintjie, ek sal nooit weer uit jou drink nie.” Want niemand van ons kan die toekoms voorsien nie, en ons ondervinding leer ons dat die lewe soms eienaardige kinkels het.

In die Bybel lees ons nogal heelwat van hierdie kinkels. Vandag se twee berigte is voorbeelde hiervan. Van ’n eens magtige ryk wat oornag in duie stort. En van tien broers wat gelag het oor die droom van hulle jonger boetie dat hulle eendag voor hom sal buig. En toe gebeur dit, al was dit omtrent twintig jaar later eers. Maar Josef het dadelik dié gewraakte drome onthou (Gen. 42:9).

Wat die Bybel ons in hierdie verhale wil laat verstaan, is dat die wiel nie sommer net draai soos hy lus het nie. God se hand sit agter dié wiel. Dis Hy wat Josef onderkoning van Egipte gemaak het. Dis Hy wat Belsasar geweeg en te lig bevind het. Die wêreld loop nie sommer so blindelings voort, en party van ons is gelukkig en ander ongelukkig nie. God is in beheer.

Daarom sê Dawid in Ps. 31:15 en 16: “Maar ek vertrou op U, Here, ek sê: U is my God. My tye is in u hand.” Want hy het ontdek dat dit God is wat sy tye reël.

God reël ook jóú tye. Ook vandag, en môre, net soos Hy gister gereël het. Daarom kan jy met gerustheid op Hom vertrou, elke oomblik.




Gebed by Psalm 54

O lewende God,
dring tog deur die geweld van die trotsaards
en die wanhoop van die swakkes,
om in Jesus Christus ’n volk te skep
wat vry is om u heilige Naam te prys,
nou en vir altyd.

vertaal uit The Archbishops’ Council of the Church of England