Die held van Karmel kies hasepad

SAMARIA. – Elia die Tisbiet, die profeet van die Here wat verlede week met leeuemoed vier honderd en vyftig profete van Baäl die stryd op Karmelberg aangesê en hulle uiteindelik almal met die hulp van die volk gedood het, het die land uit gevlug.

Sy verdwyning kon nie op ’n méér ongeleë tyd vir die aanbidders van Jahwe gekom het nie, aangesien hulle sy leiding nou baie nodig het. Ná die gebeure by Karmelberg het die hoop opgevlam dat Elia hulle sal kan lei in hulle verset teen die pogings van koningin Isebel om die land heeltemal onder die Baäldiens te bring. Klaarblyklik was dit ’n ydele hoop. Dit was juis ’n boodskap van Isebel wat Elia daartoe beweeg het om die land te verlaat.

Bybelkoerant kon nie daarin slaag om ’n onderhoud met Elia te voer nie, aangesien hy iewers in die woestyn gaan skuil het. Sy slaaf, wat hy in Berseba agtergelaat het, het egter aan ons gesê dat koningin Isebel met ’n boodskapper vir Elia laat weet het, en ons haal aan: “Mag die gode my om die lewe bring as ek nie môre teen hierdie tyd met jou gemaak het soos jy met die profete nie.” Volgens die slaaf het Elia bang geword en vir sy lewe gevlug.

Hy was glo baie depressief, en het gesê dit lyk vir hom hy stry ’n verlore stryd om die ware geloof weer terug te bring na sy mense toe. Die slaaf het ons meegedeel dat hy baie bekommerd oor sy meester is en wonder of hy hom weer lewend sal sien, aangesien Elia gesê het hy sien nie meer kans om voort te gaan nie. Hy het glo ook gesê die Israeliete het die verbond met God verbreek, en nou staan hy vingeralleen.

In ’n verdere verwikkeling het koningin Isebel vanoggend in ’n persverklaring die Israeliete gevra om kalm te bly en hulle nie te laat intimideer deur die lot van die Baälprofete op Karmelberg nie. Sy het hulle die versekering gegee dat sy geen moeite sal ontsien om die vyande van Baäl uit te roei nie. Sy het ook bekend gemaak dat sy haar vader, koning Etbaäl van Sidon, versoek het om nuwe Baälprofete na Israel te stuur om die leemte te vul wat die dood van die profete gelaat het.

Ondertussen val die reën nog onafgebroke oor die hele land, soos Elia op Karmelberg beloof het. Die boere juig, want die droogte is gebreek en hulle sal nou vir die eerste keer in drie jaar weer kan saai.

 

MOSES LAAT STROME WATER UIT ’N ROTS VLOEI!

MERIBAWATERS. – Moses het vandag hier sy volgelinge verstom toe hy vir hulle water uit ’n rots laat vloei het. Só baie was die water dat almal, ook die vee, na hartelus kon drink.

Die water het nie net die Israeliete se dors geles nie, maar ook hulle veglustigheid gedemp. Hulle was die laaste tyd baie wrewelrig teenoor Moses omdat hy hulle die woestyn ingebring het terwyl hulle in Egipte gewoond was aan volop water. Nadat hulle vanoggend weer begin mor het, het Moses eenvoudig sy kierie gevat en vir die mense gevra of hy vir hulle water uit die rots moet laat kom. Daarna het hy twee maal met die kierie teen die rots geslaan, en siedaar! ’n Kitsfontein.

 

Koning Dawid trou stil-stil

JERUSALEM. – Koning Dawid het vandeesweek hier in die huwelik getree met ’n vooraanstaande weduwee van die stad. Sy is Batseba dogter van Eliam, kaptein in die koninklike leër. Haar eerste man, Urija die Hetiet, was ook ’n offisier in die koninklike leër. Hy het vroeër vanjaar gesneuwel in gevegte om Rabba, die hoofstad van die Ammoniete.

Die huwelik is in die paleis gesluit, en daarna het ’n baie klein geselligheid gevolg. Slegs die intiemste vriende van die koning en sy nuwe bruid was aanwesig. Op ’n vraag waarom daar nie ’n groot bruilof gereël is nie, het die koning geantwoord: “Ek dink nie dit is gepas om ’n luisterryke troue te hê terwyl my soldate in ’n oorlog gewikkel is nie.”

 


Wie meen dat hy staan …

Selfs die grootstes onder die grotes struikel en val, want versoekings en sonde het nou maar eenmaal ’n manier om niemand oor te slaan nie. En dikwels kom dit juis op ’n tydstip dat jy dit die minste verwag. Moses het immers met die episode met Aäron se bloeiende staf opnuut weer die almag van God beleef; Elia se optrede op Karmel troon uit in die Bybelgeskiedenis as ’n geloofsdaad soos min; Dawid was op die toppunt van sy loopbaan as gesalfde van God.

Geen wonder nie dat Paulus in 1 Kor. 10:12 waarsku: “Daarom, wie meen dat hy staan, moet oppas dat hy nie val nie.” Hy haas hom egter in die volgende vers om ons daarop te wys dat ons staande kán bly; dan nie in eie krag nie, maar deur die werk van God in ons lewe. Hy skryf: “God is getrou. Hy sal nie toelaat dat julle bo julle kragte versoek word nie …”

Staan dan vas in God se krag. Ook vandag.




Elia daag 450 Baälprofete uit

SAMARIA. – Die omstrede profeet Elia die Tisbiet het dit weer gedoen! Hy het die ganse Baälprofetedom van die ryk – al vier honderd en vyftig van hulle – asook die vier honderd profete van Asjera wat onder koningin Isebel se beskerming is, tot ’n stryd op Karmelberg uitgedaag. Hy het ook die ganse volk Israel opgeroep om by Karmelberg saam te kom om getuies van die stryd te wees.

Elia het hom drie jaar gelede die gramskap van koning Agab op die hals gehaal toe hy aangekondig het dat dit nie weer sal reën voordat hy so sê nie. Sedertdien het dit inderdaad nog nie weer gereën nie en word die land deur een van die ernstigste droogtes in menseheugenis geteister. Toe het hy verdwyn, en koning Agab kon nooit daarin slaag om hom op te spoor nie, selfs nie eens in die buiteland nie. En gister het hy doodluiters na Obadja, die koninklike paleisopsigter, gegaan met die versoek om die koning te spreek!

Volgens Obadja het daar harde woorde tussen Elia en die koning geval. Elia het die blaam vir die droogte volledig op koning Agab gelê, omdat hy toegelaat het dat die Baälprofete hulle in die land vestig. Vandaar die uitdaging tot ’n stryd op Karmelberg. Politieke waarnemers sê egter dat die uitdaging bloot vertragingstaktiek van Elia is, omdat hy besef dat sy dae getel is. Hulle wys daarop dat die koning al meer as ’n jaar gelede belowe het dat hy hom sal doodmaak as hy hom in die hande kan kry. “Ek kan nie sien hoe hy uit dié penarie gaan loskom nie,” het een van koningin Isebel se vertrouelinge die situasie opgesom. “Hoe kan één mens honderde profete aandurf?”

Intussen sal ons maar moet wag tot volgende week om te sien wat die stryd op Karmelberg oplewer.

 

AÄRON SE KIERIE DRA AMANDELS!

KADES-BARNEA. – Die leiers van die twaalf Israelitiese stamme het vanoggend die verstommende storie vertel dat die priester Aäron se droë kierie uit die bloute gebot het en amandels begin dra het.

Hierdie ongelooflike verskynsel sal hopelik ’n einde bring aan ’n lang en onverkwiklike leierskapstryd in dié woestynvolk se geledere. Die stryd is onlangs op die spits gedryf deur die Leviet Korag seun van Jishar en die twee Rubeniete Datan en Abiram, seuns van Eliab, saam met twee honderd en vyftig ander verkose volksleiers. Korag het die alleenreg bevraagteken van Aäron om by die altaar offers te bring, terwyl Datan en Abiram geweier het om hulle aan Moses se gesag te onderwerp. Op ’n gebed van Moses het die Here die grond oopgeskeur sodat die opstandelinge én hulle gesinne ingesluk is.

Die volgende dag het die volk egter die verset verder gevoer en vir Moses en Aäron daarvan beskuldig dat hulle vir die mense se tragiese dood verantwoordelik is. Daarop het die Here ’n pes onder hulle ingestuur, wat eers opgehou het toe Aäron met ’n vuurpan vol wierook tussen hulle ingehardloop het om só vir die volk versoening te doen. Veertien duisend sewe honderd mense het van die plaag omgekom.

Gister het Moses toe die leiers van die twaalf stamme versoek om elkeen ’n kierie met sy naam op in die tent van ontmoeting neer te sit, sodat God self die hoëpriester kan aanwys en so ’n einde aan die stryd kan bring.

Vanoggend het Aäron se kierie amandels gedra.

 


Ander

As jy die gebeure van Num. 16 en 17 lees, verstaan jy hoekom Moses “’n uiters sagmoedige man, meer as enigiemand anders op die aarde” (Num. 12:3) genoem word. Want terwyl hy male sonder tal deur die lsraeliete uitgeskel en selfs verwerp word, is dit eenvoudig verstommend hoe hy telkens vir hierdie einste volk by God pleit en vir hulle in die bres tree: In plaas daarvan om sy rug op hulle te draai, val hy op sy knieë en bid hy vir hulle (16:45). Want vir hom het dit nie gegaan om eie eer nie, maar om die gehoorsaamheid aan God.

Dít was ook Elia se stryd. Daarom bid hy aangrypend in 1 Kon. 18:37: “Antwoord my, Here, antwoord my tog dat hierdie volk kan besef dat U, Here, God is, en dat dit U is wat hulle harte weer tot U bekeer.”

Het jy ’n passie vir die heil van ander? Of haal jy maar jou skouers op en sê dis nie jou besigheid wat jou buurman of kollega aanvang nie? Gee jy om vir ander?




Verkenners keer terug uit Kanaän; opstand dreig

KADES (PARANWOESTYN). – Pandemonium het gistermiddag laat by die volksvergadering van die Israeliete uitgebreek toe die leiers wat die land Kanaän gaan verken het, aan die volk verslag gelewer het. Die opstand het ontstaan toe die meeste verkenners gesê het dit is onmoontlik om die land in te neem.

Die twaalf leiers is bykans sewe weke tevore deur Moses uitgestuur om die land Kanaän te gaan verken. Hulle het gister teruggekeer.

Die manne was dit eens dat die land inderdaad baie vrugbaar is. Om hulle berig te staaf, het hulle vrugte saamgebring, onder andere ’n druiwetros wat so groot is dat twee mans dit aan ’n stok moes dra!

Oor die inneembaarheid van die land was daar egter nie eenstemmigheid nie. Josua seun van Nun en Kaleb seun van Jefunne is vol vertroue dat hulle die land sal kan inneem. Die ander tien verkenners is egter nie so optimisties nie. Hulle wys daarop dat die inwoners van die land gedugte teenstanders is en boonop in groot, versterkte stede woon. Daar woon selfs reuse, vermoedelik afstammelinge van die Enakiete.

Toe die volksvergadering hierdie berig hoor, het daar pandemonium uitgebreek. Die volk het in verset teen Moses en Aäron gekom en hulle uitgeskel. Hulle wou met alle geweld ’n nuwe leier kies wat hulle na Egipte kon teruglei. Toe Josua en Kaleb tussenbeide probeer tree, het die opstandige skare gedreig om hulle met klippe dood te gooi.

Teen druktyd gisteraand was die vergadering nog aan die gang, en dit het in daardie stadium nie gelyk of die saak vreedsaam opgelos sal kan word nie.

 

Groot droogte kom glo van God af

SAMARIA. – ’n Paleiswoordvoerder het hier bekend gemaak dat die ernstigste droogte in menseheugenis wat die land tans teister, glo etlike maande gelede al deur die Tisbiet Elia, ’n bywoner uit Gilead, in die Naam van die Here aangekondig is. Elia het dié aankondiging aan koning Agab gedoen en onmiddellik daarna die land verlaat. Hy skuil tans vermoedelik by ’n weduwee in die stad Sarfat in Sidon.

 

OORLOGSWOLKE PAK SAAM IN NOORDE

JERUSALEM. – Paniek heers in die hoofstad hier sedert berigte die stad bereik het dat die Aramese koning Resin ’n oorlogsverdrag met die Israelitiese koning Peka seun van Remalja gesluit het om ’n veldtog teen Jerusalem te onderneem. Die Aramese troepe het reeds in Efraim aangekom, terwyl die Israelitiese magte besig is om op die noordelike grens van Juda saam te trek. Dit lyk in hierdie stadium of oorlog onafwendbaar is.

Berigte uit die paleis lui intussen dat die profeet Jesaja gister vir koning Agas by die boonste dam in die Bleikveld gaan spreek het waar hy besig was om die kanaal te ondersoek in voorbereiding vir ’n moontlike beleg van die stad. Jesaja wou glo die koning gerusstel dat daar niks van die veldtog sal kom nie, omdat die Here dit sal verhoed.

By navraag het koning Agas bevestig dat hy Jesaja teengekom het. Hy steur hom egter nie aan wat die man te sê gehad het nie, het die koning gesê. Jesaja het immers nie ’n benul van internasionale politiek nie. “Ek het ’n land om te regeer, en ons staan op die vooraand van ’n geweldige oorlog. Ek het nie tyd om na ouvroustories te luister nie,” het hy gesê.

 

 


Geloof

Geloof vra nie net van ons om te aanvaar dat daar ’n God is, al kan ons Hom nie sien nie. Geloof vra ook dat ons aanvaar dat Hy ons lotgevalle beskik. Geloof vra verder dat ons op grond van hierdie aanvaarding sal handel. Dat ons ons aan Hom sal toevertrou en ons lewe op grond van sy Woord sal inrig.

Dit was hierdie soort geloof wat die weduwee van Sarfat beweeg het om haar laaste bietjie meel en olie – dit wat letterlik tussen haar en haar seuntjie en ’n hongerdood gestaan het – te vat om vir die man van God ’n maal te berei. Want die Here, die God van Israel, het belowe dat Hy vorentoe sal sorg, totdat dit weer reën.

Dit was hierdie soort geloof wat die lsraeliete op die vooraand van hulle intog in die Beloofde Land gekort het. Hulle sien net die versterkte stede en die magtige krygers van die vyand, en word dan paniekbevange. Soos koning Agas baie jare later: “Hulle het gebewe soos die bome in die bos bewe in die wind” (Jes. 7:2). Vir hulle sê die Here: “Julle sal nie standhou as julle nie in geloof standhou nie” (Jes. 7:9).

Jy kan ook vandag standhou, selfs in uiterste beproewing, as jy gló. God is immers in beheer!




Israelitiese leier stel nuwe “wonderkos” bekend

SINWOESTYN. – Die leier van die Israelitiese trekgeselskap, Moses, het vandeesweek ’n veldkos bekend gestel wat as stapelvoedsel in die behoeftes van sy mense sal voorsien terwyl hulle in die woestyn vertoef.

Dié kos, wat die volk “manna” gedoop het (letterlik vertaal beteken dit “wat is dit dié?”), het ’n heerlike soet heuningsmaak. Dit lyk op die oog af baie soos vlokkies ryp of balsemgom, en word vroeg soggens in die veld “geoes”, voordat die son dit kan wegsmelt. Dit kan rou geëet word, of gemaal of gestamp word om meel te kry waarmee gekook en gebak kan word.

Voedingskundiges is gaande oor dié wonderkos. Die manna is ’n volledig gebalanseerde en uiters veelsydige produk. Twee liter manna is genoeg om in ’n volwassene se voedselbehoefte vir ’n dag te voorsien. Die aangename heuningkoeksmaak van die rou manna behoort selfs die suikertande tevrede te stel, en as dit gaargemaak is, smaak dit weer soos oliekoeke.

Die enigste groot nadeel is dat die manna ’n baie kort raklewe het – dit hou net ’n dag, of as dit gaar is, twee dae op die meeste. Daarna kry dit miet in en ruik baie sleg. Voedseltoksikoloë het gewaarsku dat die manna liefs nie te lank gehou moet word nie, want dit kan voedselvergiftiging veroorsaak.

Ondertussen het die Israeliete ook ’n ander verrassing gekry: ’n groot swerm kwartels het gister vlak by die kamp verbygetrek. Talle van die voëls het sommer tussen die tente gaan sit. Die mense het hierdie kans met mening aangegryp en soveel kwartels gevang as wat hulle maar kon. Teen die aand het die heerlike geur van gebraaide kwartels oor die hele kamp gehang.

Na die manna en kwartels sal die woestynlewe nooit weer dieselfde wees nie …

Lees hieroor in Eks. 16 en Num. 11:4-35.

 

KONING SAUL SE NAGESLAG IN ERE HERSTEL

JERUSALEM. – Koning Dawid het vanoggend hier ’n bevel uitgevaardig waarvolgens die familiegrond van sy voorganger, Saul, aan dié se kleinseun Mefiboset teruggegee is.

Mefiboset het sedert die dood van sy oom, Saul se vierde seun Es-Baäl, geskuil in die huis van Makir seun van Ammiël in Lo-Dabar. Koning Dawid het egter nou dié nasaat van sy eertydse vervolger onder sy sorg geneem. Hy het al die grond in Gibea wat aan Mefiboset se oupa Saul behoort het, aan hom teruggegee en hom boonop genooi om as howeling voortaan by die paleis te eet. Die koning het ook Saul se eertydse amptenaar Siba opdrag gegee om die grond vir Mefiboset te bestuur.

Mefiboset, wat sedert sy vyfde jaar kreupel is aan albei sy voete, is die seun van Jonatan, Saul se eersgeborene. Dit is bekend dat daar destyds, toe koning Dawid nog ’n kaptein in Saul se leër was, ’n besondere band tussen hom en Jonatan was, en dat hulle by meer as een geleentheid aan mekaar trou beloof het. Selfs nie eens koning Dawid se ernstige afkeer van gebreklike mense kon verhoed dat hy sy belofte aan sy eertydse boesemvriend nakom nie.

Lees hiervan in 2 Sam. 9 en 4:4.

 

Ek het net my plig gedoen, sê koningin

SUSAN. – In ’n eksklusiewe onderhoud met Die Bybelkoerant het koningin Ester ontken dat sy ’n heldin is.

Sy het ons te woord gestaan toe dit aan die lig gekom het dat sy die banket waarop Haman in hegtenis geneem is, spesiaal gereël het. Daar het sy sy plan om die Joodse volk uit te wis aan haar man, koning Ahasveros, onthul.

Dit is bekend dat die koning enige iemand wat ongenooid in sy teenwoordigheid verskyn, sonder meer kan laat doodmaak. Tog het die dapper koningin dit gewaag om ongenooid na hom te gaan en hom na die banket genooi. Die voortbestaan van haar volk was immers op die spel. Die beeldskone koningin het net skaam geglimlag toe ons haar vertel dat sy oornag ’n volksheldin geword het. “Ek het net my plig gedoen,” was haar reaksie.

Lees hiervan in Ester 4.

 


Gawes verg verantwoordelikheid

Gawes en voorregte – en hoe oorlaai ons hemelse Vader ons nie daarmee nie! – mag maar, nee móét geniet word, maar dan altyd met die nodige verantwoordelikheid. Dít was die boodskap van Mordegai aan sy niggie Ester. Dit was ook die beweegrede agter Dawid se herstel van Saul se nageslag.

Dit was egter iets wat die jong Israelitiese nasie nog moes leer. In plaas daarvan dat hulle die gawes van kwartels en manna met blye vreugde geniet, vergryp hulle hulle daaraan. Elkeen het minstens ’n ton vleis bymekaargemaak (Num. 11:32)! En aan God se voorskrifte rondom die gebruik van die manna steur hulle hulle min. Geen wonder nie dat God hulle aan hulle eie gulsigheid oorgee en talle daardeur omkom nie.

God se gawes vereis verantwoordelikheid. Kom ons eer Hom vandag deur sy gawes só met vreugde te geniet.




SAUL MAGTELOOS TEEN FILISTYNE

Van ons Ou Testament redaksie

GIBEA. – Koning Saul moes die afgelope tyd magteloos toekyk hoe roofbendes van die Filistyne die land plunder.

Dié haglike situasie volg maar enkele maande ná die klinkende oorwinning wat die nuwe koning by Jabes oor die Ammoniete behaal het. ’n Woordvoerder van die koninklike wag het vanoggend aan ons bevestig een van hulle groot kopsere is die feit dat daar geen wapens vir die soldate beskikbaar is nie, omdat die Filistyne ’n monopolie op ystersmeewerk het. Net die koning en prins Jonatan het wapens van yster.

Om alles te vererger, het die profeet Samuel hom ook van die stryd teen die Filistyne gedistansieer. Die probleem het glo ontstaan omdat Saul op die vooraand van die geveg teen die Filistyne by Gilgal self die brandoffer gebring het toe Samuel nie betyds vir die offer opgedaag het nie.

Dit lyk asof die Israeliete maar nog ’n tyd lank in die spelonke en droë putte sal moet wegkruip …

 

’N SEUN VIR ABRAM

HEBRON. – Abram het gister vir die eerste keer pa geword toe sy slavin, Hagar, vir hom ’n fris seun in die wêreld gebring het. Die oorstelpte ma het hom die naam Ismael gegee.

Abram, ’n man van ses en tagtig, woon nou al vir meer as tien jaar in Kanaän, en die groot hartseer in sy en sy vrou Sarai se lewe is dat hulle kinderloos is. Daarom het hy onlangs Sarai se slavin Hagar as byvrou geneem, om op hierdie manier ’n erfgenaam te kry.

Die trotse vader kon vanoggend nie ophou praat oor die groot gebeurtenis in sy lewe nie. Dis duidelik dat hy groot planne het vir sy seun. Ongelukkig was Sarai nie beskikbaar toe ons haar om kommentaar wou nader nie.

 

Koperslang bring redding

OBOT (Sinaiwoestyn). – Baie Israeliete het gesterf toe ’n plaag giftige slange onder hulle ingevaar het. Ironies genoeg was dit nóg ’n slang – een van koper – wat hulle gered het.

Die leier van die volk, Moses, het die koperslang laat maak en op ’n paal gesit met die opdrag dat enige iemand wat gepik is, na die koperslang moes opkyk sodat hy kon bly lewe.

Sover vasgestel kan word, was die slangplaag ’n strafmaatreël van God omdat hulle teen Hom in opstand gekom het.

 


Om oor na te dink

Ongeduld is ’n versoeking wat baie al laat struikel het. Want ons wil so graag hê dat daar vinnig in ons behoeftes voorsien moet word, dat die Here gou moet antwoord wanneer ons oor ’n saak bid, veral wanneer dié saak vir ons gevoel nogal meriete het.

In God se leerskool moes baie mense al op die swaar manier leer dat ongeduld jou niks help nie; trouens, dikwels bring dit op die lange duur vir jou groot probleme. Ongeduld het Abram immers byna sy huwelik gekos, en Ismael, sy eersgeborene, moes van hom af padgee toe hy skaars 17 jaar oud was. Die Israeliete se ongeduld met God se leiding in die woestyn het baie se dood veroorsaak. Saul se koningskap is van hom weggeneem omdat hy nie kon wag dat God se profeet vir hulle bid voor die stryd nie.

Waarom oordeel God dan so kras oor hierdie alte menslike swakheid? Omdat die hart van die ongeduld eiesinnigheid en beterweterigheid is: ek weet beter as God hoe om my sake te reël.

Ons hoef nie verder as die Skrifgedeeltes op hierdie bladsy te gaan soek om te sien wat die “beter” is wat ’n mens kry as jy ’n kortpad deur God se raadsplan vir jou lewe soek nie. Dis om dié rede dat Psalm 130:5-8 ons oproep om op die Here te wag: “Ek stel my vertroue in die Here, ek vertrou op Hom, ek wag op die vervulling van sy woord. Ek wag op die Here meer as wat die wagte op die môre wag, wagte op die môre. Wag op die Here, Israel, want by die Here is daar troue liefde, by Hom is die verlossing seker. Hy alleen sal Israel verlos van al sy sondes.”

In Lied 579:3 sing ons ook daarvan:

God ken alleen die regte pad
wat uitloop op die hemelstad;
Hý weet of voor- of teëspoed
die beste is vir ons gemoed.

Kom ons volg Hom vandag in die vertroue dat Hy weet wat vir ons goed is.