Keiser Augustus kondig sensus af

Van ons Nuwe Testament redaksie

JERUSALEM. – Keiser Augustus het in ’n proklamasie sy ganse ryk beveel om deel te neem aan ’n sensus in die komende jaar. Kragtens die proklamasie is elke burger van die Romeinse Ryk verplig om hom te laat registreer.

Die Joodse Raad het sy misnoeë met die sensus in geen onduidelike taal laat blyk nie. ’n Woordvoerder van die Raad het gesê die sensus is net nóg ’n manier van die keiser om sy belastinggaarders te help om elke beskikbare oortjie uit die arme burgers uit te wurg. ’n Ander ewe bedenklike rede vir die sensus is om jong manne op te spoor sodat hulle opgeroep kan word vir diensplig. Talle Joodse seuns sal waarskynlik kort na die sensus oproepinstruksies kry vir Augustus se weermag.

PRIESTER STOM; VOLK WAG VERGEEFS

JERUSALEM. – ’n Priester met die naam Sagaria uit die diensgroep van Abia het verlede week na bewering ’n rare ondervinding gehad toe die engel Gabriël glo aan hom verskyn het.

Volgens Sagaria was hy besig om in die tempel wierook op die altaar te brand toe die engel aan hom verskyn het met die goeie nuus gebring dat sy vrou Elisabet ’n seun gaan hê. Aangesien hy en Elisabet albei al oud is, was dié nuus te goed om waar te wees, en hy het ’n bewys van die engel gevra vir die egtheid van die boodskap. Daarop het die engel Sagaria stom laat word.

Intussen het die volk vergeefs buite gestaan en wag dat Sagaria hulle moes kom seën. Toe hy uiteindelik buitentoe kom, kon hy nie met hulle praat of hulle seën nie.

Adonia smee komplot

Van ons Ou Testament redaksie

JERUSALEM. – Dit was ’n dag van hoogspanning, verwarring en drama gister in die hoofstad toe prins Adonia homself tot koning uitgeroep het. Uiteindelik is dit egter Salomo wat koning Dawid opvolg.

Adonia is die tweede seun van koning Dawid se vrou Gaggit wat homself koning maak. Enkele jare gelede was sy ouer broer, Absalom, in die nuus toe hy óók sy pa van die troon probeer stoot het. Lesers sal onthou dat Absalom destyds in die daaropvolgende gevegte gesneuwel het.

Adonia het die steun van die hoof van die leër, genl. Joab seun van Seruja, en die priester Abjatar, vir sy plan gekry. Hy het ’n groot feesmaal by Sogeletrots langs Rogelfontein gehou en behalwe Joab en Abjatar ook al die ander prinse daarheen uitgenooi, asook al die generaals en ander manne van aansien in Juda. Tydens die fees het Adonia homself tot koning verklaar.

Die priester Sadok en die hoof van die koninklike lyfwag, kapt. Benaja seun van Jojada, asook die profeet Natan en ander hoë amptenare wat na aan koning Dawid is, is egter nie na die feesmaal genooi nie. Toe hulle van die komplot verneem en dit aan die bejaarde koning meedeel, het hy blitsvinnig opgetree. Hy het opdrag gegee dat die priester Sadok en die profeet Natan vir Salomo, sy seun by koningin Batseba, tot koning salf en hom op sy troon laat sit. Voor Adonia sy oë kon uitvee, was Salomo met die volle seën van koning Dawid die nuwe koning.

Toe Adonia se handlangers van Salomo se kroning hoor, het hulle almal die hasepad gekies en hulle “koning” Adonia aan sy eie lot oorgelaat.


Om oor na te dink

Op die eerste bladsye van sy Evangelie beskryf Lukas vir ons hoe God soos ’n meesterskaakspeler die bord regkry vir die grootste skuif in die geskiedenis van die wêreld: die koms van sy Seun na hierdie aarde. Ons lees van die geboorteaankondiging van Johannes die Doper – die Elia wat sou kom (Mal. 4:5) om die pad vir die Messias voor te berei (Jes. 40:3-5).

Ons lees ook van ’n sensus wat keiser Augustus uitskryf. Sonder dat hy dit besef, is hy daardeur besig om die wiele aan die rol te sit om Josef en Maria in Betlehem te kry, want dis dáár, in die geboortestad van Dawid, waar die Lig vir die wêreld gebore moes word. Die Kind wat na hierdie wêreld kom, kom immers om die troon van sy voorvader Dawid te bestyg, kragtens die belofte van God eeue tevore (1 Kon. 2:4; vgl. 2 Sam. 7:16). Hierdie belofte het met Salomo se kroning gedeeltelik in vervulling gegaan, maar dit was eers met Christus se koms dat die belofte in sy volle reikwydte vervul is.

As die Seun van God na hierdie wêreld kom, is dit nie sommer ’n sakie waaroor God vinnig ’n besluit geneem het, of ’n noodmaatreël om te probeer red wat daar te redde is op aarde nie. Nee, Christus kom ooreenkomstig die eeue oue Raadsplan van God, kragtens beloftes wat Hy van die begin af aan sy volk gemaak het. Want God het van die begin af besluit om nie toe te laat dat hierdie wêreld uit sy hande glip nie: “Dié wat my Vader vir My gegee het, is die belangrikste van almal, en niemand kan hulle uit die hand van die Vader ruk nie,” het Jesus immers self gesê (Joh. 10:29).




Studie van geslagsregisters vol verrassings

Van ons Nuwe Testament redaksie

JERUSALEM. – ’n Kenner van die oud-Joodse gebruik van geslagsregisters, prof. Genea Loog, het vandeesweek hier gesê familiestambome is nie, soos algemeen geglo word, ’n saai besigheid nie; inteendeel, dit is hoogs interessante leesstof en “beslis die moeite werd” om te bestudeer.

Prof. Loog, ’n hoogleraar in Oud-Israelse Kultuur aan die Universiteit van Jerusalem, is een van die sprekers by die jaarkongres van die Werkgemeenskap vir Antieke Studies (WAS) wat vandeesweek by die universiteit hier gehou word. Sy onderwerp was: “Die geslagsregister van Jesus in die Matteus-Evangelie in vergelyking met ander Bybelse en ook buite-Bybelse bronne.”

In sy referaat het hy ’n hele aantal “vreemdhede”, soos hy dit noem, in die geslagsregister van Jesus in Matteus 1 uitgewys. Dié vreemdhede is volgens hom doelbewus deur Matteus in die geslagsregister ingevoeg. “Matteus het die geslagsregister nie bloot ter wille van volledigheid in sy verhaal opgeneem nie. Hy het die “stokperdjie” van die Jode van sy tyd, naamlik om hulle geslagslyn tot by Abraham terug te voer, gebruik en ingespan om dit ’n magtige verkondigingsinstrument te maak.

Die opvallendste vreemdheid in Jesus se geslagsregister is die feit dat daar, naas sy moeder Maria, ook nog vier ander vroue pertinent genoem word: Tamar, Ragab, Rut en Batseba, die vrou van Urija. Die name van vroue as sodanig is al klaar buitengewoon, maar veral opmerklik is dit dat die name van Sara, Rebekka en Lea verswyg word, terwyl hierdie vroue, van wie party van twyfelagtige herkoms en reputasie was, ingesluit is. Volgens prof. Loog dui dit minstens op ’n nuwe waardering wat Jesus vir die vrou in die samelewing gebring het.

Die WAS-kongres duur nog tot môre.

  • Jy kan hierdie geslagsregister in Matt. 1:1-17 te lese kry.

 

JOODSE PREDIKERS HET STAD IN BEROERING

ANTIOGIË (PISIDIË). – Twee Jode wat die stad tans besoek, het verlede Saterdag in die sinagoge hier ’n nuwe leer aan die Jode bekend gestel, en sedertdien is die hele stad op loop oor wat die twee te sê gehad het.

’n Groot saamtrek word eerskomende Saterdag verwag wanneer die twee weer in die sinagoge gehoor sal kan word. Die sinagogeraad het reeds reëlings getref om die verwagte toeloop van mense te akkommodeer.

Die twee predikers is Paulus en Barnabas. Hulle is albei verbonde aan ’n godsdienstige groep in Antiogië in Sirië. Hulle reis tans deur die hele Klein-Asië om die nuwe leer aan die mense bekend te stel.

Sover vasgestel kan word, glo hulle dat die Jode se lank verwagte Messias reeds gekom het. Hy het glo sy eie lewe opgeoffer om die mensdom van hulle sondeskuld los te koop. Drie dae na sy kruisdood het hy na bewering uit die dood opgestaan.

 

Safenat-Paneag se vader sterwend

Van ons Ou Testament redaksie

AVANIS. – Die eerste minister van Egipte, Safenat-Paneag, het gister inderhaas na die Gosenstreek vertrek om sy vader, Jakob seun van Isak, by te staan nadat sy toestand onlangs skielik verswak het. Jakob is honderd sewe en veertig jaar oud.

Die eerste minister het ook sy twee seuns, Manasse en Efraim, met hom saamgeneem sodat hulle oupa hulle kan seën. Ons korrespondent in Gosen berig dat die eerste minister se elf broers ook na hulle vader se bed ontbied is sodat hy van hulle afskeid kan neem.

Jakob en sy seuns het hulle sewentien jaar gelede uit Kanaän hier kom vestig om nader aan Safenat-Paneag te wees, maar ook om te ontkom aan die ongekende droogte wat destyds wêreldwyd geheers het. Hy het egter die begeerte uitgespreek om in sy geboorteland Kanaän begrawe te word.

  • Lees meer oor Jakob se profetiese, maar ook verrassende, afskeidswoorde in Gen. 48 en 49.

 


Om oor na te dink

Die wonder van die Kersevangelie wat Matteus sommer reg aan die begin van sy verhaal wil onderstreep, is: Jesus het vir ménse gekom. Mense met name, mense van vleis en bloed, soos Abraham en Boas en Dawid. En ook nie net vir mans nie. Vir álmal; vir Tamar wat haar soos ’n straatvrou gedra het, en Ragab wat eers ’n prostituut was, en Rut uit Moab, en Batseba …

Ons speel nie almal ’n ewe groot rol in God se wêreld nie, soos Jakob se laaste woorde aan sy kinders en kleinkinders ons herinner. Maar vir elkeen van ons is daar plek. Daarom vier ons Kersfees: die fees van God se onblusbare liefde vir mense (Joh. 3:16), die fees van die koms van die Lig vir die nasies na almal wat vir die ewige lewe bestem is (Hand. 13:47-48).

Jy is nie maar net nog ’n nommer in ’n magtige rekenaar êrens in die hemel nie. God ken ook vir jou op jou naam. Kersfees is vir ménse, nie nommers nie. Vir jóú!




Lank lewe koning Dawid!

Koning Dawid met sy geliefde lier

Van ons Ou Testament redaksie

HEBRON. – Die twaalf stamme van Israel is vandeesweek uiteindelik weer verenig toe ’n afvaardiging van die noordelike stamme vir Dawid kom versoek het om ook húlle koning te wees. Die ryk is sewe jaar gelede in twee geskeur toe die noordelike stamme, ná die dood van koning Saul, sy seun Es-Baal tot koning uitgeroep het. Die stam Juda het egter hulle held Dawid koning gemaak in Hebron.

Politieke waarnemers het Dawid geprys vir sy briljante diplomasie. Hy het geduldig gewag op die regte geleentheid om die ryk onder sy septer te verenig, en in die proses groot druk van sy volgelinge om die noordelike stamme met geweld te verower, weerstaan. Dié geleentheid het uiteindelik aangebreek toe twee bendeleiers, Baäna en Rekab, koning Es-Baäl van die noordelike stamme in sy slaap vermoor het.

Daar wag ’n groot taak op die nuwe koning om die guns van die noordelike stamme te wen, aangesien daar in die afgelope aantal jare herhaaldelik botsings tussen hulle en die stam van Juda was. Die feit dat Dawid nie aandadig is aan die dood van Es-Baäl nie, tel egter baie in sy guns. Kenners wys ook daarop dat die kwessie van ’n hoofstad nog ’n turksvy kan word, aangesien Hebron te ver in die suide lê en te onmiskenbaar deel van Juda se grondgebied is om deur die noorde as hoofstad aanvaar te word. ’n Stad soos Jerusalem sou die ideale oplossing wees, maar ongelukkig is dit in die hande van die Jebusiete en ’n haas oninneembare vesting.

 

Jakob koop grond naby Sigem

SIGEM. – Jakob seun van Isak het vanoggend in die stadspoort ’n transaksie beklink waarvolgens hy ’n stuk grond hier naby vir honderd geldstukke by die seuns van Gamor gekoop het. Dit is die eerste stuk grond wat hy in Kanaän besit sedert hy hom ná ’n afwesigheid van twee dekades weer in die land kom vestig het.

 

SIEKE NA 38 JAAR OP DIE SABBAT GENEES

JERUSALEM. – Die jong rabbi Jesus van Nasaret het die Fariseërs en Skrifgeleerdes die harnas ingejaag toe hy op die heilige Sabbat ’n siek man by die Bad van Betesda genees het.

Die man was al ag en dertig jaar lank siek. Hy was ’n bekende gesig by dié bron, waar talle gestremdes lê in die hoop dat die genesende krag van die water hulle gesond sal maak. Hulle glo dat die eerste een wat in die water kom as dit begin borrel, gesond sal word. In al die jare wat die man daar lê, kon hy egter nooit daarin slaag om eerste in die water te kom nie, omdat niemand hom ingehelp het nie. Maar nou is dit iets van die verlede.

Ondertussen het ons verneem dat die Joodse leiers besluit het om die hele aangeleentheid verder te voer. “Ons kan nie toelaat dat die Sabbat so ontheilig word nie,” het ’n woordvoerder ons meegedeel. Daar word selfs gefluister dat Jesus godslasterlike dinge kwytgeraak het en die dood verdien.

Oor die vraag of hy werklik die dood verdien, moet ons lesers self besluit. Ons weet in elk geval van minstens een man wat nie hieroor met die Joodse leiers sal saamstem nie.

 


Om oor na te dink

Die spreekwoord sê: “Hy wat glo, word nie haastig nie.” Want op God se tyd gebeur wat Hy oor ons lewe beskik, al moet ons dan sewe jaar, of twintig, of selfs ag en dertig jaar daarop wag. Die digter van Ps. 130 het iets hiervan verstaan. Daarom roep hy ons op (vs. 7): “Wag op die Here, Israel, want by die Here is daar troue liefde, by Hom is die verlossing seker.”

Vir die moderne mens is dit baie moeilik om te wag, want ons hele samelewing stel ons daarop in om dinge in ’n kits te kry: selfhelpwinkels, kitskoffie, kitsbanke. Met die druk van ’n knoppie of die afdraai van ’n proppie het ek wat ek wil hê. En onbewustelik dra ons hierdie kitsmentaliteit ook in ons geloofslewe in; bid ons oor ’n saak en verwag blitssnel ’n antwoord, net om telkens weer te ontdek dat God nie ’n kitsgod is nie. Want kits is ongelukkig (gewoonlik) nie gelyk aan kwaliteit nie.

Ons, wat altyd haastig is, gee dikwels nie om om kwaliteit in te boet vir die voordeel wat spoed bring nie. Maar God gee om. Hy wil nie oppervlakkige kits-Christene hê nie. Hy wil ons bring daar waar ons deur die tyd ryp geword het. Hy gee nie om om te wag sodat ons kans kan kry om geestelik te groei nie. Daarom moes Jakob in Haran gaan leer dat die beloofde land ’n gawe is, nie iets wat jy met ’n gekonkel kan inpalm nie. Daarom moes Dawid wag totdat God die hart van die hele land vir hom oopmaak, en moes die sieke van Betesda wag totdat die groot Geneesheer self by hom kom siekebesoek doen. As hy vroeër al gesond geword het, het hy dalk nooit vir Jesus leer ken nie …




Rykmanskind keer terug ná 20 jaar in Haran

Van ons Ou Testament redaksie

MISPA. – Jakob seun van Isak en kleinseun van Abraham, het bekend gemaak dat hy voornemens is om ná ’n ballingskap van 20 jaar na sy geboorteland Kanaän terug te keer.

Jakob is destyds te midde van groot spanning tussen hom en sy tweelingbroer Esau uit Kanaän weg, en het hom in Haran by sy oom Laban gevestig. Daar is hy eers met Laban se oudste dogter, Lea, en slegs ’n week later ook met sy ander dogter, Ragel, getroud. In ruil hiervoor moes hy veertien jaar lank vir sy oom werk. Daarna het hy vir ’n verdere ses jaar teen vergoeding by Laban gewerk.

Die verhouding tussen Jakob en Laban het egter in die laaste tyd baie gespanne geraak. Bewerings van bedrog is glo oor en weer gemaak, maar geeneen wou dit aan ons bevestig nie. Die saak is op die spits gedryf toe Jakob na Kanaän vertrek het sonder om sy skoonpa te groet. Laban het Jakob agterna gesit en hom hier by Mispa ingehaal. Harde woorde het glo geval voordat die twee besluit het om die strydbyl te begrawe. Hulle het gister hier ’n nie-aanvalsverdrag met mekaar gesluit.

  • Lees van hierdie onstuimige tyd in Jakob se lewe in Gen. 29, 30 en 31.

 

Tempel stort ineen; duisende sterf

Dagon se tempel voor dit verwoes is

GASA. – In ’n tragiese ongeluk gistermiddag het bykans drie duisend mense, insluitende feitlik al die Filistynse leiers, omgekom toe die tempel van Dagon, waar hulle vir ’n fees byeen was, sonder waarskuwing ineengestort het.

Die oorsaak van die ramp is nog onbekend. ’n Voorlopige ondersoek het ’n strukturele fout in die ontwerp van die tempel uitgesluit. Gerugte doen die ronde dat die Israelitiese kragman Simson, wat kort voor die ongeluk na die tempel gebring is om die skare te vermaak, die tempelpilare omgeruk het en só die tempel laat instort het. ’n Woordvoerder van die tempelbestuur het bevestig dat Simson wel tydens die ramp in die tempel was en dat hy saam met die Filistyne omgekom het. Hy het egter enige verband tussen Simson en die ramp as onsin afgemaak. “Ons weet almal dat Simson sy krag verloor het toe Delila sy haarlokke afgesny het. Buitendien is sy oë uitgesteek toe ons hom destyds gevang het. Hoe sal hy nou die tempel kon laat instort?” het hy verontwaardig gevra.

Ondanks die ramp slaak die Filistyne ’n sug van verligting omdat Simson dood is. Sy dood bring ’n einde aan ’n skrikbewind wat twintig jaar gelede begin het op sy huwelik met ’n meisie van Timna. Hy het in dié tyd dikwels die Filistyne aangeval, en by een geleentheid ’n duisend man in Legi doodgeslaan met ’n eselskakebeen. Dit was ook hy wat destyds hier in Gasa vir pandemonium gesorg het toe hy die stadspoort se deure met hulle kosyne en al uit die stadsmuur geruk en dit weggedra het.

Simson het die afgelope paar maande in die tronk die meul gedraai nadat die leiers daarin geslaag het om met die hulp van sy vriendin Delila van die Sorekvallei die geheim van sy ongekende krag uit te vind. Sy het sy haarlokke, waarin sy krag opgesluit was, afgesny. Daarna was hy magteloos teen die Filistynse soldate. Hulle het hom gevang en sy oë uitgesteek voordat hulle hom hierheen gebring en in die tronk gegooi het.

 


Om oor na te dink

Die Bybelse karakters was nie almal engeltjies nie. Trouens, party van hulle was nogal heelwat ruwer as waarmee ons vandag gemaklik sou voel.

Nou praat ek nie van hulle gewelddadige neigings nie – hulle het immers in ’n gewelddadige tyd geleef. Ek praat van sondes wat hulle gedoen het: owerspel, soos Simson, en bedrog, soos Jakob. Dinge wat eenvoudig nie in ordentlike geselskap tuishoort nie, nie vandag nie, en ook nie destyds nie.

En tog het God hierdie einste mense gekies om die draers van sy belofte te wees, en het Hy hulle ondanks hulle sonde bly bystaan nadat ons lankal met hulle sou breek.

Hoekom doen God dit? Hoekom hou Hy aan met mense wat beslis nie sy liefde en genade werd is nie? Die antwoord lê nie in die mense self nie. Dit sê Moses al vir die lsraeliete in Deut. 7:7,8: “Die Here het jou nie liefgekry en gekies omdat jy groter was as die ander volke nie, jy was die kleinste van almal. Omdat die Here jou liefhet en Hy sy belofte nakom … het Hy jou deur sy groot krag laat wegtrek en jou bevry …”

Die Here het hulle lief eenvoudig omdat Hy dit so besluit het, en daarom loop Hy met hulle die hele pad, los Hy hulle nooit, al laat hulle Hom in die steek.

Ons is ook ontvangers van God se liefde om geen enkele ander rede nie as dat Gód so besluit het. Hy sal ook met óns die pad end-uit loop. Dié wete gee ons nie die reg om te sondig nie. Maar ás ons sondig, kan ons weet God sal ons nie verwerp nie. Dít is die evangelie. Ongelooflik.




NUWE NAAM VIR LUS?

Van ons Ou Testament redaksie
LUS. – ’n Reisiger wat hier oorgeslaap het, ene Jakob seun van Isak, het in die nag só ’n verruklike visioen gesien dat hy ’n ernstige pleidooi tot die stadsvaders gerig het om die stad se naam te verander na Bet-El, wat “huis van God” beteken.

Volgens Jakob het hy in die visioen ’n leer op die aarde sien staan. Die punt van die leer het tot in die hemel gereik, en engele van God het op en af met die leer geklim. Hy beweer dat God self toe aan hom verskyn het, vandaar die naam Bet-El. Jakob het ook vanoggend ’n gedenksteen hier opgerig om die gebeurtenis in herinnering te hou.

Inwoners van die stad met wie ons gepraat het, is nogal nie ongeneë vir die nuwe naam nie. Hulle wag egter om te kyk wat die stadsvaders gaan besluit. ’n Raadsvergadering om die voorgestelde naamsverandering te bespreek, is vir volgende Dinsdag belê.

 

Profeet oorleef drie dae in vis se maag

Die profeet Jona, veilig op land

JOPPE. – ’n Man het gister in ’n gehawende toestand hier aangekom nadat hy na bewering drie dae en drie nagte lank in ’n vis se maag was.

Die man wat hierdie ongelooflike ervaring gehad het, is Jona seun van Amittai, ’n hofprofeet van Israel. Hy was op pad na Tarsis, ook bekend as Spanje, toe ’n geweldige storm die skip waarin hy gereis het, oorval het. Hy het oorboord geval en sou waarskynlik verdrink het as die vis hom nie ingesluk het nie.

Die vissers wat hom op die strand gekry het, het sy storie bevestig. Hulle sê hulle het gisteroggend ’n reusagtige vis naby die strand opgemerk, maar hy is weer weg voordat hulle naby hom kon kom. Kort daarna het hulle die man op die strand sien lê.

Die Bybelkoerant het verneem dat Jona van God af wou wegvlug toe die storm op see hom oorval het. Jona wou egter nie enige kommentaar lewer oor die berigte nie.

 

Koning onthaal vyand in paleis

SAMARIA. – Koning Joram het gister sy politieke raadgewers die harnas ingejaag toe hy ’n gulde kans om die Arameërs ’n gevoelige knou toe te dien, deur sy vingers laat glip het. ’n Sterk Aramese mag het in ’n lokval beland toe hulle niksvermoedend Samaria binnegekom het. Die koning het hulle gevang, maar in plaas daarvan dat hy dié elite-troepe laat doodmaak het, het hy hulle in die paleis onthaal voordat hy hulle na hulle koning teruggestuur het.

Die man wat vir die lokval én die ongewone behandeling van die vyand verantwoordelik is, is Elisa, die man van God. Elisa het die afgelope tyd die Arameërs se planne herhaaldelik gefnuik deurdat hy telkens koning Joram vooraf ingelig het oor waar die koning van Aram die volgende aanval sou loods. Die Arameërs het dit uitgevind en het Elisa in Dotan vasgekeer. Op die Godsman se gebed is hulle egter met blindheid geslaan. Elisa het toe aangebied om hulle die pad te wys, en het hulle ewe niksvermoedend tot binne-in Samaria gelei!

Ons korrespondent berig dat die koning van Aram laat gistermiddag aangekondig het dat hy alle vyandelikhede teen Israel staak. Sy leërs het ook sedertdien uit die land padgegee.

 


Om oor na te dink

Baie jare ná die gebeurtenisse waarvan op hierdie bladsy berig word, het die apostel Paulus gejubel: “Hiervan is ek oortuig: geen dood of lewe of engele of bose magte of teenswoordige of toekomstige dinge of kragte of hoogte of diepte of enigiets anders in die skepping kan ons van die liefde van God skei nie, die liefde wat daar is in Christus Jesus ons Here” (Rom. 8:38,39). Dit het Jakob ook daardie nag by Bet-El ontdek en verruk uitgeroep: “Die Here is op hierdie plek, en ek het dit nie besef nie.” En op die gebed van die vrome Godsman Elisa het sy slaaf raak gesien wat Elisa geweet het: dat God sy kinders met ’n hele leërmag omring en beskerm. In die woorde van Elia (2 Kon. 6:16): “Moenie bang wees nie, dié wat by ons is, is meer as wat hulle is.”

God is oral. Ons kan nooit aan sy aandag ontglip nie, al probeer ons ook, soos Jona probeer het. Gelukkig kan ons nie. Gelukkig dat Hy Jona nie los om in sy dwaasheid weg te vlug nie. Gelukkig dat Hy ons nie toelaat om ons eie gang te gaan nie. Die Heidelbergse Kategismus noem dit ons “enigste troos in lewe en sterwe”.

Hoe vreeslik sou dit nie wees as ons moontlik per ongeluk – of aspris – onder God se liefdevolle sorg kon uitval nie! Hoe maklik sou ons nie dan in Satan se kloue kon beland nie!

“U omsluit my van alle kante,” sê Dawid in Ps. 139:5. Ook vir jou omring God vandag met sy goedheid en liefde (Ps. 23:6). Dit is die evangelie. Prys God vandag daarvoor. Halleluja!




Seun bedrieg sy pa met sy ma se hulp; vlug

Van ons Ou Testament redaksie

BERSEBA. – Die eersgeboorteseën, ter wille waarvan ’n seun sy eie pa bedrieg het, het ’n holle nagalm gehad toe die einste seun kort daarna vir sy lewe die land uit moes vlug. Dit is maar een in ’n hele reeks voorvalle waarin die tweelingseuns van Isak, Esau en Jakob, betrokke was.

Hoewel Esau die oudste seun is, en dus die eersgeborene van Isak en Rebekka, het Jakob en sy ma dit nooit aanvaar nie. Toe Isak dus vir Esau vra om ’n wildsbokkie te gaan skiet en dit vir hom voor te berei omdat hy die eersgeboorteseën aan hom wil gee voordat hy sterf, het Rebekka vinnig vir Jakob gehelp om hom te vermom soos sy broer. Met vleis wat sy gaargemaak het, het sy vir Jakob na haar man gestuur. Isak se oë was al so sleg dat hy nie besef het dis die verkeerde seun wat voor hom staan nie. So het Jakob die seën ontvang wat vir Esau bedoel was.

Na berigte het Esau wraak gesweer, en was Jakob verplig om te vlug. Of die eersgeboorteseën nou vir hom iets werd sal wees, sal net die tyd leer.

 

Bringer van goeie boodskap tereggestel

SIKLAG. – ’n Jong Amalekiet is gisteraand hier tereggestel nadat hy aan Dawid die goeie nuus gebring het dat sy grootste vyand, koning Saul, op die slagveld gesneuwel het.

Volgens sy eie getuienis was die man ’n ooggetuie van die Israeliete se verpletterende neerlaag. Hy het gesien hoedat kroonprins Jonatan omkom, en het op koning Saul afgekom waar hy dodelik gewond op Gilboaberg lê nadat hy klaarblyklik in sy eie spies geval het. Op die koning se versoek het die Amalekiet hom doodgemaak en sy kroon en armband gevat en vir Dawid gebring, onder die indruk dat dit goeie nuus sal wees vir die man wie se lewe so lank deur Saul bedreig is.

Dawid was egter so ontsteld dat hy sy klere geskeur en tot die aand toe gerou en getreur en gevas het. Daarna het hy beveel dat die jong man summier tereggestel moet word. Toe hy die vonnis uitspreek, het Dawid gesê, en ons haal aan: “Jy het jou dood gesóék, want jy het jouself veroordeel toe jy gesê het: Dit is ek wat die gesalfde van die Here doodgemaak het!”

 

MAN SE AFGEKAPTE OOR AANGEHEG

Van ons Nuwe Testament redaksie

JERUSALEM. – Die omstrede rabbi Jesus van Nasaret het lede van die tempelwag laasnag hier verstom toe hy ’n oor wat met ’n swaard afgekap is, weer vasgesit het.

Dié uitsonderlike gebeurtenis het plaasgevind toe die tempelwag Jesus in die Tuin van Getsemane in hegtenis geneem het op ’n aanklag van godslastering. Een van Jesus se dissipels, Simon bar Jona, het ’n swaard uitgepluk om sy rabbi te verdedig, en die hoëpriester se slaaf Malgus se oor afgekap. Jesus het Simon skerp tereggewys omdat hy hom teen die inhegtenisname verset het, en daarna Malgus se oor genees.

In ’n onderhoud ná die voorval het Malgus gesê dit was ’n ongelooflike ervaring. “Die pyn was onmiddellik weg toe hy aan my geraak het, en ek verbeel my boonop ek hoor nou beter as voorheen!” het hy met ’n glimlag bygevoeg.

 


Om oor na te dink

Sedert Petrus Malgus se oor afgekap het, moes Jesus al talle en talle wonde genees wat deur sy eie dissipels veroorsaak is – dikwels in hulle oorywerigheid om aan God se plan gestalte te gee in hul lewe of in die wêreld. Petrus het immers nie sy swaard getrek ter wille van homself nie, maar ter verdediging van sy Meester. En Rebekka en Jakob was ook nie heeltemal uit die koers toe hulle die eersgeboorteseën van Esau wou wegneem nie – hy het immers sy reg aan Jakob verkwansel vir ’n pot lensiesop. En het God nie self aan Rebekka gesê nie – reeds vóór die tweeling se geboorte – “die oudste sal die jongste dien” (Gen. 25:19-34)?

Die probleem is net: hulle het nie ’n oog daarvoor gehad dat God op ’n ánder manier sy Koninkryk wil laat kom in hulle lewe nie. Hulle het nie vir God die kans gegee om die heil op sy manier uit te werk in hulle wêreld nie.

In dié opsig het Dawid besondere genade ontvang om te wag totdat God self sy beloftes aan hom waar maak. Hoewel hy dikwels in ’n posisie was om Saul te dood en só die troon te gryp wat hom as God se gesalfde toegekom het, het hy konsekwent geweier, omdat hy iets daarvan verstaan het wat die Here baie jare later by monde van sy profeet Sagaria vir ons leer: “Nie met mag en krag sal jy slaag nie, maar deur my Gees, sê die Here die Almagtige” (Sag. 4:6).

Bid dat God deur sy Gees ook aan jou dié besondere genade sal gee. Net só kan sy Koninkryk kom, ook in jou lewe.