Hoofstuk van die dag: Genesis 38

Juda het haar gesien en gedink sy is ’n prostituut. […] Hy het na haar toe uitgedraai … (vers 15-16)

Hoekom staan Juda en Tamar se verhaal in die Bybel?

Vir ’n antwoord moet ons begin by hulle nageslag. By die groot koning Dawid, en veral by Jesus Christus. ’n Mens sou verwag dat God die voorgeslagte van sy Seun versigtig sou uitkies: die kuisste, slimste en beste kind van Jakob. Of dan, soos die reg destyds bepaal het, die oudste. Maar Juda het nie aan een van hierdie vereistes voldoen nie. Hy is bygelowig, vang dom dinge aan, en het geen beswaar om ’n prostituut te besoek nie. Daarby is hy nog ’n teksboek-voorbeeld van dubbele standaarde. En Tamar? Sy pleeg bedrog en bring die familie in die skande.

En tog kies die Here juis húlle twee om voorouers van Jesus Christus te wees (Matt 1:3). As ’n egpaar vandag ’n kind wil aanneem, laat die owerheid deeglik navraag doen oor wie en wat hulle is. Dié twee sou dit nie gemaak het nie.

Maar – by God maak hulle dit. God kies nie mense omdat hulle wonderlik is nie. Hy kies hulle uit genade. Dis hoe dit kan wees dat ek en jy dit óók by God maak.



Hoofstuk van die dag: Genesis 37

Die Midianiete het vir Josef in Egipte verkoop aan Potifar. Hy was aan die farao se paleis verbonde as hoof van die lyfwag. (vers 36)

Hier is nou regtig nie ’n enkele karakter in Genesis 37 van wie ek hou nie. Jakob bederf Josef gruwelik; die broers is wreedaards, en Josef is ook nie ’n engeltjie nie. Hy dra stories aan by sy pa en loop en spog oor sy drome; ’n regte verwende mannetjie wat moeilikheid gesoek het.

Iemand het gesê: ’n Mens se kinders is nes jy, net erger. Daarom kon ’n mens eintlik voorspel dat Jakob se kinders niksnutse sou word, want hý was dit. Hulle doen maar net wat hulle by hulle pa geleer het en haal dieselfde streke uit.

Ouerskap is ’n baie groot verantwoordelikheid. Kinders kan maklik die spoor byster raak as die ouers nie die regte voorbeeld stel nie.

Die ergste is dat dit lyk asof God afwesig is. Ons lees niks van Hom in hierdie hoofstuk nie. Maar dit lyk maar net vir ons so, want die laaste vers vertel dat Josef nie in die grote Egipte verdwyn het nie. Hy beland by Potifar, ’n man baie naby die farao. Alles is nié verlore vir Josef nie!



Hoofstuk van die dag: Genesis 36

Hier volg besonderhede uit die familiegeskiedenis van Esau, dit is Edom. (vers 1)

Omdat die Ou Testament hoofsaaklik konsentreer op die Israeliete, die nageslag van Jakob, en Jesus óók uit hierdie geslagslyn gebore is, is ’n mens geneig om te dink dat Esau ’n slegte ou was. Dié beoordeling kan nie na die Genesis-verhaal teruggevoer word nie. Net twee negatiewe dinge word van Esau gesê: dat hy sy eersgeboortereg vir ’n pot lensiesop verkwansel het (Gen 25:34), en dat hy met Kanaänitiese meisies getrou het (Gen 26:35). Maar die lensiesop-episode is meer Jakob se skuld as Esau s’n. En oor die Kanaänitiese meisies – uiteindelik het Jakob se seuns almal met Kanaäniete getrou (behalwe Josef wat ’n Egiptiese vrou gehad het). Om die waarheid te sê, Esau word beter as Jakob geteken. Sy volle geslagsregister word opgeneem omdat die Bybel hom as ’n belangrike figuur beskou het.

Die feit dat Jakob, en nie Esau nie, uiteindelik die uitverkore seun van Isak was, kan nie na die twee broers se karakter teruggevoer word nie, want dan moes God Esau gekies het. Maar God kies nie soos ons nie. Hy kan selfs van iemand soos Jakob ’n instrument maak.

God kan jou ook gebruik! Dis die evangelie.



Hoofstuk van die dag: Genesis 35

God het vir Jakob gesê: “Maak jou klaar en gaan na Bet-El toe en bly daar. Bou vir My daar ’n altaar. Ek is die God wat daar aan jou verskyn het toe jy vir jou broer Esau gevlug het.” (vers 1)

Wanneer jy in die nood is, is dit maklik om beloftes aan God te maak. Toe hy vir Esau gevlug het en God aan hom verskyn het by Bet-El (Gen 28), het hy plegtig belowe dat die Here sy God sal wees as God hom behoue sal laat terugkom. Ongelukkig vergeet ’n mens maklik dié beloftes wanneer dit beter gaan.

Dis wat met Jakob ook gebeur het. Hy het vrede gemaak met sy broer, maar sy gelofte destyds by Bet-El moet nog nagekom word voordat hy die beloofde land kan beërwe. Dit is hieraan wat God hom nou herinner.

Jakob weet wat God van hom verwag. Daarom beveel hy al sy mense om die afgodsbeelde te bring, en ook die juwele met ’n godsdienstige betekenis. Hierdie is alles simbole van ontrou aan die God van Abraham.

Die afgodsbeelde is so nikswerd dat hy dit onder ’n boom kan begrawe.

God eis onverdeelde trou aan Hom, en beloftes maak skuld (Ps 50:14).



Hoofstuk van die dag: Genesis 34

Toe Sigem seun van die Hewiet Gamor, ’n volksleier, haar sien, het hy haar gegryp en met haar gemeenskap gehad. Hy het haar verkrag. (vers 2)

Sjoe. Wat kan ’n mens nou eintlik oor hierdie hoofstuk sê? Hier is net slagoffers: Dina is verkrag en word boonop gyselaar in haar verkragter se huis gehou; Jakob ly onder sy seuns se optrede, maar hulle het maar net by hulle pa geleer hoe om ander mense te hanteer; Sigem en die hele stad betaal baie duur vir Sigem se onbeteuelde lus.

Dat Sigem se optrede nie net daar gelaat kon word nie, spreek vanself, en dis baie moeilik om vanuit ons moderne samelewing ons in te dink in Jakob se dilemma. Hy en sy mense was baie kwesbaar as minderheidsgroep (vers 30). Tog is dit moeilik om die broers se wraak te verdedig.

Wat Sigem en Levi (en die ander broers) se optrede laakbaar maak, is dat hulle ’n godsdienstige voorwendsel misbruik het vir eie gewin. Dit is iets wat oor die eeue dikwels gebeur het. Die kruistogte is hiervan ’n goeie voorbeeld. Vandag gebeur dit steeds dat godsdiens misbruik word om geld te maak, mag oor mense te kry, politieke punte te behaal …



Hoofstuk van die dag: Genesis 33

Jakob het geantwoord: “Dit is die kinders wat God in sy liefde aan my gegee het.” (vers 5)
“Aanvaar tog my geskenk wat vir u gebring is, want God was goed vir my en ek het oorgenoeg.” (vers 11)

Die eerste toets waarvoor die “nuwe” Jakob ná sy ontmoeting met God gestel is, was sy optrede teenoor Esau. Hy slaag dié toets met vlieënde vaandels. Hy is nederig, al het hy baie gehad om oor te spog. Maar sy dae van spog is verby; die tyd toe alles om homself en sý drome gedraai het, het by die Jabbokdrif geëindig.

Daarom hoor ons hom met groot beskeidenheid praat oor sy huis (vers 5) en sy besittings (vers 11), en gee hy die dank aan God.

Om beskeie te wees, is ’n ingesteldheid wat nie onderhandelbaar is by ’n gelowige nie. Paulus skryf in Efes 4:2: “Wees altyd beskeie, vriendelik en geduldig, en verdra mekaar in liefde.” Wat ons het en wie ons is, is immers louter genade (kyk na 1 Kor 1:29 en 31).

Dit beteken nie dat ons ons prestasies of gawes as niks moet afmaak nie – dit is valse beskeidenheid. Wees dankbaar oor wat jy het, en gee aan God die eer daarvoor, soos Jakob.