Lees ook
Dis vandag reeds die 2de Sondag van Advent. Ons is almal saam met die hele wêreld op een of ander manier besig om ons voor te berei vir Kersfees. Kyk, ’n mens moet siende blind en horende doof wees om nie agter te kom dat ons Kersfees nader nie: die versierings in die winkels, die musiek, die spesiale Kersaanbiedinge; alles sê: Een van die dae is dit Kersfees! ’n Eienaar van ’n winkel sê vir my: hierdie tyd van die jaar is oestyd vir die besighede.
Ook in ons huise is ons besig om klaar te maak vir Kersfees. Miskien is jy een van die gelukkiges wie se Kersgeskenke al agtermekaar is. Dalk beplan jy aan ’n Kersmaal en familiesaamtrek. Of miskien het jy nog nie so ver gekom om die Kersfeesboom gereed te kry nie, en voel jy al baie skuldig daaroor.
Adventstyd, die vier weke voor Kersfees, is dié tyd in die kerk waarin ons ons instel vir Kersfees, maar dan met ’n baie belangrike klem: Advent is nie bloot voorberei vir Kersfees nie, dis ’n nuwe voorbereiding vir Christus in ons lewe en in ons wêreld.
Advent herinner ons: Jesus Christus het in hierdie wêreld kom woning maak. God het uit die goue strate van die hemel getree om op die stofstrate van ons aarde te kom loop. En dit het nie eendag, lank lank gelede gebeur nie. Nee, Lukas is baie presies daaroor: Dit was die vyftiende regeringsjaar van keiser Tiberius. Pontius Pilatus was goewerneur van Judea, en Herodes heerser van Galilea, toe Johannes die Doper mense opgeroep het om hulle gereed te maak vir die verlossing wat van God kom (vers 6).
’n Mens kan jou nogal verwonder oor die presiese manier waarop Lukas Jesus se geboorte in Luk. 2, en die begin van sy openbare optrede in Luk. 3 dateer. Hy sê presies in watter jaar dit gebeur het. Want hy wil hê ons moet verstaan dat Jesus nie sommer êrens, lank lank gelede, op ’n plek geleef het nie. Die Seun het regtig vlees en bloed geword, deel van hierdie wêreld en hierdie wêreld se geskiedenis. Want as God na ons toe kom, wil Hy nie net deel wees van ons geestelike lewe nie; wil Hy nie net deel wees van ons tyd as ons stiltetyd hou of kerk toe gaan nie. Hy wil deel wees van ons wêreld, van elke dag se geswoeg, van elke dag se vreugdes en opwinding en teleurstellings en konflikte. Hy wil betrokke wees by ons werk, by ons vriendekring, by ons verhoudings, by ons huwelike en gesinslewens. Hy wil deel wees van ons persoonlike wêreld.
Natuurlik wil Hy ook deel wees van ons openbare wêreld, waar politici en administrateurs en ekonome meen hulle swaai die septer en dit nie duld dat hulle teengegaan word nie.
Dis in híérdie wêreld waarin Johannes die Doper geroep het: “Maak die pad vir die Here gereed, maak die paaie vir Hom reguit.” En hier in die Adventstyd roep hy dit ook tot óns: Maak gereed vir die Here! En daarom sal ons voorbereiding vir Kersfees bra onvolledig wees as ons nie in ons persoonlike wêreld ons opnuut instel op Christus se teenwoordigheid nie. As ons nie doelbewus in ons lewe en dagprogram ons gereed maak vir ons Koning nie.
Kyk, die meeste van ons hét mos nou meer tyd. Baie van ons gaan in hierdie dae ’n bietjie verlof neem. en baie besighede maak toe oor die Kerstyd. Ons het meer tyd. En ons kan natuurlik met hierdie tyd maak wat ons wil. Johannes se oproep herinner ons daaraan dat ons ook tyd moet maak vir die Here.
Die woord wat hy gebruik is: BEKEER. Hy het gesê die mense moet hulle bekeer. Nou weet ek wat jy dink: jy praat nou met die bekeerdes, ou broer. Die mense wat die bekering nodig het, is nie vanoggend hier in die kerk nie. En natuurlik is julle reg. Natuurlik is dit so dat die mense wat sonder God lewe, nie hier is nie.
Maar hierdie bekering waartoe Johannes die mense oproep, het baie kante, en praat met verkillende mense op verskillende maniere. En daarom ook met jou en my. Ons het óók bekering nodig. Ons het dit nodig dat ons ’n ander pad inslaan: nie soseer ’n pad terug nie, maar eerder: terug op die pad, God se pad.
Want dit gebeur mos maar dat ’n mens in jou besigwees in die jaar
• ongemerk langs die regte pad beland,
• ongemerk ander prioriteite begin kry,
• dat daar onbewustelik gesindhede in jou hart kom lê wat nie daar hoort nie, sodat jou wêreld maklik taamlik onherbergsaam kan word, vol bitterheid of onvergenoegdheid of selfgesentreerdheid.
• Dit gebeur mos maar dat ’n mens se program so vol word van baie dinge, dat jy later jou stiltetyd begin afskeep, of van die gemeente se byeenkomste begin oorslaan.
• Of dat jou lewenskostes só die hoogtes inskiet dat jy nie meer behoorlik vir jou dankoffer begroot nie.
Johannes sê: Bekeer julle! Rig julle opnuut op God, maak plek in jou lewe vir Christus!
Ons het nou tyd. Moenie dit mors nie. Rig julle harte in hierdie dae op God, koester julle weer opnuut in die sondevergifnis wat Christus bewerk het!
Kom ons berei ons in hierdie tyd voor, nie net vir Kersfees nie, maar veral vir die Kind van Kersfees. Kom ons ontvang Hom opnuut weer in ons lewens as die Koning van die konings, die Heer van die here. En kom ons bid saam met gelowiges deur al die eeue: Kom, Here Jesus, ja, kom haastig!
Amen.
Views: 58
