… hulle het Hom gesien en daarna het hulle geëet en gedrink. (vers 11)

Nadat Israel die Verbondsboek ontvang het (Eks 21 – 23), sluit die Here amptelik met hulle ’n verdrag of verbond: Hy sal hulle God wees, en hulle sy volk. Al die elemente van ’n verdragsluiting soos dit destyds tussen twee groot partye gedoen is, is hier aanwesig: die noem van die twee partye (die Here en Israel), die optekening van die verbondsbepalings (vers 4), die bring van ’n offer waarin bloed ’n belangrike rol speel (vers 5-7), en ’n ete (vers 11).

Moses se woorde (vers 8) herinner baie sterk aan die Here Jesus s’n in Luk 22:20 by die instel van die nagmaal (ook ’n ete!): “Hierdie beker is die nuwe verbond, beseël deur my bloed, wat vir julle vergiet word.”

Die verbintenis tussen die Here en sy volk kon net plaasvind in ’n persoonlike verhouding; daarom dat dit pertinent geskryf word dat hulle die Here gesien het. Nêrens elders in die Ou Testament word dit herhaal nie.

Later (Joh 20:29) sê Jesus vir Tomas: “Gelukkig is dié wat nie gesien het nie en tog glo.” Want ’n persoonlike verhouding tussen ons en die Here Jesus is nie op aanskoue gebou nie, maar op geloof.

image_pdfimage_print
Teken in op my artikels

Teken in op my artikels

As jy inteken, kry jy al die artikels in jou epos posbus!

Sukses! Dankie dat jy ingeteken het.